مؤسسه عالی پژوهش تأمین اجتماعی تأمین اجتماعی 1563-0781 18 4 2022 12 22 Sociological theory in medical sociology in the early twenty-first century نظریۀ جامعه‌شناختی در جامعه‌شناسی پزشکی 197 215 181455 10.22034/qjo.2023.387418.1310 FA امید مظلومی دانشگاه یزد مهربان پارسامهر دکتری جامعه شناسی توسعه اقتصادی، دانشیار دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد اکبر زارع شاه آبادی دکتری جامعه شناسی، دانشیار دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد Journal Article 2023 02 26 This article examines current trends in theory in medical sociology and finds that the use of theory is flourishing. The central thesis is that the field has reached a mature state and is in the early stage of a paradigm shift away from a past focus on methodological individualism (in which the individual is the primary unit of analysis) toward a growing utilization of theories with a structural orientation This outcome is materially aided by research methods (for example, hierarchal linear modeling, biomarkers) providing measures of structural effects on the health of the individual that were often absent or underdeveloped in the past. Both quantitative and qualitative methods can be utilized in such research and qualitative studies based on symbolic interaction or social constructionism are not disqualified because of their methodologies and focus. Structure needs to be accounted for in any social endeavor and contemporary medical sociology appears to be doing precisely that as part of the next stage of its evolution.<br /> <br /> <br /> <br />  این مقاله به بررسی روندهای کنونی نظریه در جامعه‌شناسی پزشکی می‌پردازد و درمی‌یابد که استفاده از نظریه [در این حوزه] در حال شکوفایی است. استدلال اصلی این است که این حوزه به بلوغ رسیده است و در مرحلة اولیة یک تغییر پارادایم از تمرکز گذشته بر فردگرایی روش‌شناختی (که در آن فرد، واحد ابتدایی تجزیه‌وتحلیل است) به استفادة روزافزون از نظریه‌ها با جهت‌گیری ساختاری قرار دارد. این پیامد که اساساً با روش‌های پژوهشی (برای مثال، مدل‌سازی خطی‌سلسله‌مراتبی، زیست‌نشانگرها) پشتیبانی می‌شود، معیارهای اثرات ساختاری بر سلامت فرد را، که اغلب در گذشته وجود نداشتند یا توسعه‌نیافته بودند، ارائه می‌کند. از هر دو روش‌های کمی و کیفی می‌توان در چنین پژوهشی بهره گرفت و مطالعات کیفی مبتنی بر تعامل نمادین یا برساخت‌گرایی اجتماعی به دلیل روش‌شناسی‌ها و تمرکزشان رد صلاحیت نمی‌شوند. ضرورت دارد که ساختار در هر تلاش اجتماعی در نظر گرفته شود و به نظر می‌رسد که جامعه‌شناسی پزشکی معاصر دقیقاً به‌عنوان بخشی از مرحلة بعدی تکاملش این کار را انجام می‌دهد.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br />  https://qjo.ssor.ir/article_181455_90bdeed2b1f29e14f9021a1a23fd4798.pdf