رفاه همگانی: هدف انسجام اجتماعی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

تهران - مترجم - آزاد

چکیده

«تنها معنای اولویت، اولویت اتفاق نظر است». (Bruno de Finetti, 1952) تحلیلی که در این نوشتار ارائه شده، معطوف به رفاه همگانی به مثابه هدف انسجام اجتماعی است. این تحلیل اساساً مبتنی بر پژوهشی آزمایشی است که شورای اروپا در سطح چندین سرزمین اروپایی (هم‌چنین در یک مؤسسه چندملیتی و یک دبیرستان) انجام داده است. این آزمایش مبتنی بر دعوت شهروندان (کارکنان، دانشجویان، بسته به مورد) به تأمل دربارۀ سه پرسش بنا بر منطق کنش متقابل بود: «از نظر شما رفاه چیست؟»، «رفاه نداشتن به چه معناست؟»، «چه‌قدر آماده‌اید به رفاه کمک کنید[1]؟». تفاوت اساسی میان این آزمایش و دیگر آزمایش‌ها مبتنی بر نوع پرسش‌ها نیست، بلکه بیشتر مبتنی بر این است که این پرسش‌ها برای «گروه‌های شهروندان» طرح شده‌اند. در واقع این پویایی ـ که روابط میان شرایط زندگی آن‌ها و تحولات اجتماعی، اقتصادی و نهادی محیطشان را آشکار کرده است- «عینیت‌بخشیدن» به درک‌های فردی و رسیدن به اجماع دربارۀ چیزی که برای همگان اساسی است را امکان‌پذیر کرده است. اگر هم رفاه، بنا بر ماهیتش، به طور انفرادی تلقی شده است، هنگامی که همگانی مطرح شود، هدف جامعه می‌شود. بدین‌سان از نظر شورای اروپا پرسش دربارۀ رفاه همگانی برای مدیریت زندگی جمعی اساسی است.



[1]. این آزمایش در سه شهر اروپایی انجام شده است: Mulhouse (فرانسه)، Rovereto (ایتالیا) و Timisoara (رومانی)، هم‌چنین یک مؤسسه تابع استراسبورگ از گروه چندملیتی فنلاند (UPM) و در یک دبیرستان در Mulhouse.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Public Welfare: The Purpose of Social Unity

نویسنده [English]

  • houshang rezaie
tehran-motarjem - azad
چکیده [English]

The only meaning of priority, is the priority of consensus" Bruno de Finetti, 1952. The analysis presented in this article is focused on social welfare as the purpose of social unity. This analysis is basically based on an experimental research that the Europe's council has done in some European countries (and also in a multinational institute and a high school). This experiment was based on inviting citizens (employees and college student, etc. depending on the study case) to think about 3 questions based on the mutual action logic: "what is welfare in your opinion?", "what is the meaning of not having welfare?", "how much are you ready to help welfare?". The main difference between this experiment and other experiments is not the type of questions, but it is more about the point that these questions are created for "groups of citizens". In fact, this dynamism –that has shown relations between people's life conditions and social, economic and inherent evolutions of their environment– has made "objectifying" to individual comprehension and attaining to consensus about something that is essentials for everybody, more possible. Even if welfare, according to its nature, is considered individually, when it gets presented will be the purpose of society. So because of this, asking about public welfare would be essential for managing collective life.

کلیدواژه‌ها [English]

  • welfare
  • Public
  • Society
  • Unity
  • Responsibility
  • Benefits