کتابشناسی؛ Handbook on the Political Economy of Social Policy
مطالب عمومی
چکیده
سیاست اجتماعی در بسیاری از موارد صرفاً حاصل محاسبات اقتصادی و تصمیمهای فنی نیست، بلکه نتیجه تعامل منافع، قدرت سیاسی، نهادها، ایدهها و ترجیحات گروههای مختلف اجتماعی است. ازاینرو، فهم چرایی شکلگیری، تداوم یا تغییر سیاستهای رفاهی بدون توجه به زمینههای سیاسی و نهادی آن، تصویری ناقص از فرایند سیاستگذاری اجتماعی ارائه خواهد کرد. کتاب «دستنامه اقتصاد سیاسی سیاست اجتماعی» با تمرکز بر همین پیوند، به بررسی سیاست اجتماعی از منظر اقتصاد سیاسی میپردازد. این کتاب به ویراستاری بنت گریو، آمیلکار موریرا، مینا فنخرون در سال ۲۰۲۴ توسط انتشارات ادوارد الگار منتشر شده است. این اثر مجموعهای از مطالعات و دیدگاههای پژوهشگران حوزههای سیاست اجتماعی، اقتصاد سیاسی، علوم سیاسی و مطالعات دولت رفاه را گرد هم آورده و تلاش میکند تصویری جامع از تحولات و رویکردهای معاصر در اقتصاد سیاسی سیاست اجتماعی ارائه دهد. نقطه عزیمت اصلی کتاب آن است که سیاستهای اجتماعی را نمیتوان مستقل از محیط سیاسی و نهادی آنها تحلیل کرد. اینکه چه سیاستی انتخاب میشود، چه گروههایی از آن حمایت یا با آن مخالفت میکنند، چرا برخی سیاستها برای سالها تداوم مییابند و چرا اصلاح یا حذف برخی برنامههای رفاهی با مقاومت مواجه میشود، پرسشهایی هستند که پاسخ به آنها نیازمند توجه همزمان به اقتصاد، سیاست و نهادهاست. کتاب، تحول ادبیات اقتصاد سیاسی سیاست اجتماعی را از دهههای پایانی قرن بیستم تا پژوهشهای معاصر دنبال میکند و طیفی از رویکردهای نظری و تحلیلی را مورد توجه قرار میدهد. نهادگرایی تاریخی، نقش ایدهها، منافع و ترجیحات سیاسی، نقش احزاب و بازیگران سیاسی و اجتماعی و رو، مطالعه آن میتواند برای پژوهشگران و دانشجویان حوزه تأمین اجتماعی، سیاست اجتماعی، اقتصاد سیاسی، علوم سیاسی و مطالعات دولت رفاه و نیز کارشناسان و سیاستگذاران حوزه رفاه و تأمین اجتماعی سودمند باشد. برای نظامهای تأمین اجتماعی که در معرض فشارهایی همچون تغییرات جمعیتی، تحولات بازار کار، محدودیتهای مالی و ضرورت اصلاحات ساختاری قرار دارند، رویکرد اقتصاد سیاسی میتواند مکمل مهمی برای تحلیلهای اقتصادی و بیمهای باشد. از این منظر، این کتاب نهتنها منبعی برای شناخت ادبیات علمی اقتصاد سیاسی سیاست اجتماعی، بلکه چارچوبی مفید برای اندیشیدن درباره چرایی دشواری اصلاحات رفاهی و شرایط لازم برای تحقق تغییرات پایدار در نظامهای تأمین اجتماعی فراهم میکند.